نوشتن سرنوشت من ست

دلم می خواست این پست را شنبه 10 آذر می نوشتم که  روز تولدم بود

اما نشد!

فرض کنید امروز 10 آذر است که چند شنبه اش فرقی نمی کند...

مثل زنی که با شوق می خواهد تولد اولین فرزندش را خبر دهد...

می خواهم خبر مجوز گرفتن کتابم را بدهم...که احتمالآ تا حالا خیلیهایتان شنیده اید

شادیش را با زهرا معتمدی شریک باشید در

                                «این اسمش زندگیست»

    یا هر اجبار دیگری برای نرفتن به سوی مرگ!

که واقعآ شعر اجبار زندگیم شده تا آرزوی مرگ هر از گاهی به سراغم نیاید

اجباری که دردناکترین لذت زندگی منست و مثل وقتی که به یک لذت جنسی چسبیده اید

با آن یکی شده ام!

و این 10 آذری که گذشت بیشتر از هر وقت دیگری فهمیدم که دلخوشیهایم محدود به همین

لذت دردناک است و به خودم قول دادم تا روزی که بمیرم شعر بگویم!

این شعر تقدیم به کسانی که مثل من تنها دلخوشیشان شعر است!

:

 

 

                                از خوابهای مسخره ام می رسم به او

                           از اینهمه صدا که درون سرم فرو...

 

                            فریاد سعی کن که بفهمی...که بیشتر

                            جیغ دو تا دهان شدیدآ بلند گو

 

                            هی روبروی آینه بنشین و گریه کن

                            هی روبروی...حرف بزن!از خودت بگو!

 

                            از پشت گریه ی تلفن بوق بوق بوق

                             هی شعر خط خطی وسط جزوه ی حقوق

 

                              تصویر خاطرات قدیمی درون من

                               یک مرد حل شده وسط خیس خون من

 

                               از های های گریه ی این خوابها ترم

                               دود هزار پاکت سیگار در سرم

 

                               با بوی ادکلن که اتاق من و تو را...

                               بوی زنی غریبه که خوابیده بین ما

 

                               با هرزگی جای دو لب روی استکان

                              هی دورو دورتر شده از هم جهانمان

 

                               لطفآ به دستهای زنی مرده فکر کن

                               لطفآ به من،به من که زمین خورده فکر کن!

 

                               ***

                               یک بستنی آب شده میز چوبی ات

                               از خاطرات دورتری رفته خوبی ات

 

                               تردیدهای مسخره یا قابل قبول

                              عکس دو مرد پشت به هم توی کیف پول

 

                              تو انتخاب یک هیجان دوباره ای

                              چسباندن دوباره ی یک عکس پاره ای

 

                              تکرار...یک شماره ی از یاد رفته را...

                              یک مرد پای یک تلفن کل هفته را...

 

                              از پشت گریه ی تلفن...

                                     بوق بوق بوق..........................

/ 386 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ناصر عزیزخانی

در سال جدید ، گذر از رودخانه زندگی بر شما آرام، دلنشین و پر برکت باد

مهدی گنجی

مثل همیشه عالی

يلدا

با مشتی پر شترمرغ به روزم ... می نویسم تا نمک بپاشم بر زخمی که عین عشق است و شین شاهد و قاف قلم با احترام به عزیز صبوری و مدارا دكتر سيدمهدي موسوي قافيه‌ها را ول كن. به حاشيه نرو. بپر وسط متن منتظرت هستم می‌آیی؟

زهرا مشیر

سلام ممنون اسفاده کردم خوشحال میشوم به عاشقانه های من هم سری بزنید مطمئنا دست خالی بیرون نمیرین.

رسول زاهدی

سلام همبازی کوچه های شعر.. با احترام به یک غزل دعوتید قدمتون سبز نظرتونم بگین خوشحال میشم

سجاد بوستاني

سلام خانم معتمدي شعراتون خيلي قشنگه ممنوم ميشم اگه شعراي منم بخونيد و مشكلاتو بگيد

مهدی

سلام دوست عزيز خواندمت و بسيار لذت بردم . باعث خوشحالي بنده است اگر گذري هم به نيمكت خالي بنده داشته باشيد و بتوانم از نظرات ارزشمند شما استفاده اي كرده باشم . اگر از نظر شما اشكالي نداشته باشد مايل به قرار دادن لينك شما هستم ؟. موفق باشيد و شاد

نیکو ناصرزاده

سلام! سال نو مبارک! چکچکه رو حسابی خونه تکونی کردم! عید دیدنی ما هم بیاین! [گل]

سپهر قربانی

اسلام و خسته نباشید. وقت بخیرو ببخشید من وبلاگ شمارو لینک کردم شما هم لطف کنید منو لینک کنید.به نام (سپهر قربانی) http://sepehrfilm.persianblog.ir sepehr_ghorbani110@yahoo.com

طلبه

بسمه تعالي سلام اتمام حجت به وبلاگ مراجعه کنيد ايران در خطر عظيم قرار دارد www.abc.melatblog.ir