به: غزل! خوابی که نمی توانم از او بیدار شوم!


بعد از دو سال دو دلی برای چاپیدن یا نچاپیدن!

بعد از یک سال انتظار برای مجوز گرفتن و چاپ و...

مجمو عه ی شعر این اسمش زندگیست را منهم مثل شما

حتی کمی دیرتر از شما[چون صبح سیزدهم تازه می رسم تهران وزودتر از عصر نمی توانم نمایشگاه باشم] 

توی نمایشگاه می بینم.شعرهایی که بعد اینهمه وقت شایدبوی کهنگی بدن!شاید فکر کنید چقدر راحته الان

 اینجوری شعر گفتن!اما واقعیت اینه که این جریان و این زبان مثل یه معمای حل شده اس!

حالا گفتنش آسونه اما اونموقعها اینقدرها هم آسون نبود!من مسلمآ شروع کننده ی چیزی نبودم اما 
 

تمام کسایی که ذره ذره در این «شروع شدن» شرکت داشتندکار سختی رو انجام دادند که جوونترها

نباید به اون قانع باشن بلکه باید به دنبال راههایی باشن که کسی تا حالا توش قدم نزده! به دنبال حل یه معمای تازه!

 
وگرنه همین شعر هم به ابتذالی دچار می شه که شعر کلاسیک دچار شده بود.

من معتقدم برای تازه شدن مجبوریم گاهی با خود تازگی بجنگیم!

...و این قصه سر دراز دارد..................

من تقریبآ تمام روزهای نمایشگاه را هستم اما به دلیل مشغله ی زیاد شخصی وکاری نمی توانم ازحالا تعیین کنم
 

 که صبح یا بعد از ظهر توی نمایشگاه خواهم بودفعلآ برنامه ام را برای عصر سیزدهم و بیستم فیکس کرده ام.
 

در غیر این موارد دوستان می توانند از طریق تلفن با من هماهنگ کنند

منتظرتان هستم: نمایشگاه بین المللی کتاب تهران.انتشارات شانی

..و شعر ی که احتمالآ آخرین کاریست که از این مجموعه توی وبلاگ می زنم
                     

به روح او که به من می وزد از این ایوان
به دستهای نحیفش به جاده ی کرمان
به*: عباس عطایی

که مرگش عید ۸۷ را برایمان عزا کرد

                                                جا مانده در اتاق صدایش نشانه اش

                                                 پیراهنی که گریه کنم روی شانه اش

                                                 پیراهن مچاله ی یک نامه ی سیاه

                                                 برگشتن از عزای کسی سمت خانه اش

                                                 یک نامه قاصدک که مرا فوت کرده است

                                                  با دستخط خط خطی بچه گانه اش

                                                  «با عرض...» خط خطی «دل من تنگ...»خط خطی

                                                 لکنت میان یک غزل عاشقانه اش

                                                «حیف است طائری چو تو در خاکدان غم»**

                                                گنجشک مرده قبل رسیدن به لانه اش

پانوشتها

* با اجازه ی دوست عزیزی که این شعر پیش از این به او تقدیم شده بود

** حافظ

 

/ 369 نظر / 33 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اسفندیارپور

[گل][گل]salam webloge ziba va por ehsasi darid az soroodehatun lezat bordam khoshhal misham be man ham sar bezanid

لیلا لطفی

سلام با اولین شعر در یکم دی... منتظر حضور و نقدتان[گل]

ياسين نجارزاده

سلام دوست عزيز با يك غزل بروزم ومنتظر نگاه ارزشمندتون زياد منتظرم نذارين ياعلي[گل]

سجاد یزدانی

دعوتید به خوندن ترانه رویا خوشحال میشم تشریف بیارید با سپاس سجاد یزدانی

بافقی زاده

سلام بزرگوار سال نو بر شما مبارك [گل] شما را در ابتداي سال جديد دعوت ميكنم به اولين شعر امسالم در قالب غزلي به نام " بايد كه فرهاد تمام كوه ها باشم " در پناه خداوند مهربان

داود آریانی

سلاملار یورولمیاسان گوزل وبلاگیز وار، دئیر لی مطلب و شعر لریزی اوخویوب فایدالاندیم. بیزه ده باش ویریب و امکانی اولسا لینک ائیله ین. http://davod-ariani.blogfa.com/

طلبه

بسمه تعالي سلام اتمام حجت به وبلاگ مراجعه کنيد ايران در خطر عظيم قرار دارد www.abc.melatblog.ir