از: ميدان فردوسی

        به:خيابان امام رضا

          

            جشنواره ی شعرگريز آهوانه ی ۲ هم به پايان رسيد با تمام حرفها و خاطر ها !

            با تمام مشکلاتی که در راه برپايی اين جشنواره در پيش رو داشتيم به عنوان

            حرکتی که نود درصد  فعاليتهايش دانشجويی بود و کسانی زحمت برپايی اش

            را کشيدند که حتی  اگر شاعر نبودند بخاطر ارادت به شعر بود که بدون هيچ

             چشمداشت مادی تمام آن شختيها را تحمل کردند!

             حالا که دارم به آن روزها فکر می کنم می بينم به همين دليل ساده بود که

             توا نستيم کارهايی را در اين جشنواره انجام دهيم که به نظر خودمان ـحتی ـ

            در آغاز انجامش  کمی دور از ذهن بود.از هر کسی که دعوت به همکاری شد 

            از طراح  دکور الی...اولين حرفی که به آنها می زديم اين بود «قول هيچ  

             پولی  را   نمی دهيم   اما ... » !! که نه سرما يه ای بود و نه حمايتی!! در

             مقايسه با کنگره هايی که با   هزينه های سرسام آور  با کمترين کيفيت

            برگزارمی شوند [ که خود من شخصآ در برخی از آنها حضور داشته ام].

           همينطور در مورد چاپ    کتاب «گريز آهوانه» ـ  شامل گزيده ی اشعار    

           ارسالی به جشنواره ـ که اصرار داشتيم  طی روزهای برگزاری جشنواره   

           به  دست  دوستان برسد تصورش سخت است اما اين کتاب در عرض چهار-  

           پنج  روز چاپ  شد کاری که حتی خود من در لحظاتی که تا صبح بيداربودم و  

          کار گزينش   اشعار  و اصلاح نسخه های تایپ شده را انجام ميدادم      

          اميد چندانی   نداشتم به  جشنواره برسد  امارسيد آنهم باحد اقل اشکالات   

           چاپی در مقايسه باموارد مشابه  که آثار دوستان شاعررا يکی دو سال بعد از    

         برپايی کنگره چاپ  و منتشر می کنند و دراکثر موارد مجموعه ی شعرها هرگز 

          به دست شاعرانش نمی رسد. در   هر صورت  گله منديهايی هم بوده مثلآ دوستانی 

          بودند که به دليل حجم بسيار بالای آثار رسيده و زمان محدود و يا دير رسيدن اثر

        شعرشان در کتاب از قلم افتاد ـ غيرازکسانی که بدليل عدم رعايت اصول اوليه ی

         شعری اثرشان کنارگذاشته شد و قابليت چاپ در کتاب رانداشت ـ و....

               ...و تشکری که فکر می کنم بدهکار آقايان قاسميان و هاشمی در انتشارات

         جهاد دانشگاهی مشهد هستم که اگر همکاری دلسوزانه ی آنها نبود کتاب به 

         موقع به دستمان نمی رسيد و تشکری ويژه از «حسين پهلوان مقدم» خالق 

         بزرگترين اثرمعرق جهان که با وجود پيشنهادهای ميليونی از طرف سازمانهای

        مختلف افتخار پرده برداری از تابلو «ضامن آهو » را بدون هيچ انتظار مادی به 

         جشنواره ی گريز آهوانه واگذار کرد[ دوستانی که در جشنواره حضور نداشتند   

        حتمآ از طريق تلويزيون راديو و...  در جريان پرده برداری از اين اثر با ارزش       

        قرار گرفته اند]. 

         ...و اتفاقات ديگری هم افتاد که شايد برخی از عزيز ترين دوستانم را گله مند کرد

        اما  کاری نبود که از دستمان بربيايد و دريغ کنيم!! اين را «زهرا معتمدي» می 

        گويد کسی که در تمام کنگره ها بخاطر «متفاوت» بودنش  و يا هر چيز ديگر  

        خيلی  راحت  کنار  گذاشته شده!!!!!! 

       آنچه در بالا آمد حرفهای پراکنده ای بود که فکر می کنم پس از  گريز آهوانه ی ۲

       ناگفته مانده بود دوستانی که می خواهند از برخی جزييات باخبر شوندمثل  

        اسامی  برگزيدگان و...می توانند به وبلاگ جشنواره مراجعه کنند

         ضمنآ  کسانی که مايل به دريافت کتاب «گريز آهوانه» می باشند می توانند

         با ايميل من تماس بگيرند تا به آدرس آنها ارسال شود

 

       ...و زخمهای من همه از عشق است

       عشق  عشق  عشق

    

          و يک غزل قديمی:

                                        از لای برگهای زمان ريز ريز ريز

                                        تف شو به زندگی خودت احمق عزيز

                                       انبوه مرگهای مرتب بدون درد

                                       انبوه زخمهای گرانقيمت تميز

                                      دارند می برند تو را نعش نعش با

                                      اسبان پير و خسته و شمشيرهای تيز

                                      بعدش کنار می روی از هستی خودت

                                      در تکه های کاغذ خونی روی ميز:

                                      من...دوست...عاشق...من از اول...من عاشق

                                       ...و واژه واژه می خوری از دست مرد ليز

                                      اقدام کن به مرگ خودت (زندگی نو)

                                     حالا! و تکه تکه خودت را به هم بريز

                                   ←  تبديل می شويم به اجساد رو به رشد

                                     تبديل می شويم به يک نامه ی عََََََََََََََََََََََََََََََََََََََََََریض

 

 

/ 211 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ساناز

salam ....khobi.....man az sayte shoma khosham omad ......kheili bahale........moafagh bashid

محسن

سلام وبلاگ توپي داري يک سري به من دروبلاگم بزن. يک کليک ارزشش رو داره که چند دقيقه را در وبلاگ من مهمون باشي قربانت، طرفدار بروبچ با حال و با مرام وبلاگ نويس

ورودی ۸۳

ّهه هه مشهدی هستی ؟ من این خیابونو می دونم کجاست .. نه نه نه هه هه من مشهدی نیستم ..

امير

سلام ... وبلاگت بد نيست ... فقط عکس نداره ... يه سر به وبلاگ من هم بزن ... خواستی لينکت رو ميذارم تو وبلاگم... خدافظ...

حسین

سلام خانم معتمدی امیدوارم که همیشه موفق و پیروز باشید.

سلام دايی خسته نباشی

سعيد

سلام دايی جان اميدوارم که هميشه موفق باشی

سعید

سلام دایی عیدغدیرراخدمت شماتبریک عرض می کنم